Fic Tenipuri -Super Star Next Room!- [Atobe x Hiyoshi] Ch 2

posted on 19 Nov 2012 21:32 by lufelemperor in Fiction

Room 2 : Rumor

“คุณ!”เสียงทุ้มติดหวานเรียกสติของดาราหนุ่มที่ยังช็อกกับเด็กสาวสโตรกเกอร์ไม่หาย

ทำไมตามขึ้นมาเร็วจังฟร่ะแต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาคิดเรื่องนั้น เพราะสภาพของเขากับเจ้าของเสียงที่ว่าน่ะสิ! ตอนนี้อาโตเบะกำลังคร่อมเด็กหนุ่มผมสีน้ำตาทองด้วยท่าที่เรียกได้ว่า‘ชวนจิ้น’มือสองข้างยันกับพื้น เข่าสองข้างกดเรียวขาล็อกเอาไว้ ที่สำคัญคือปลายจมูกที่แทบจะแตะกันอยู่แล้ว! และกว่าที่เขาจะรู้สึกตัว ประตูห้องก็ถูกผลักเข้ามาโดยผู้มาใหม่

“ผมบอกแล้วว่านี่มันห้อง........นายจะทำอะไรน้องฉันหา!”เสียงแปดหลอดของผู้มาใหม่ทำให้ร่างบางพยายามดิ้นให้หลุดจากท่าทางแบบนั้น แต่ผลลัพธ์ที่ได้ดันแย่กว่าเดิม ตอนนี้เข่าของเขาไม่ได้ล็อกขาร่างบางไว้แล้วก็จริง แต่ทันทำให้เขาเสียหลักจนปากฝังลงไปที่ซอกคอของเด็กหนุ่มน่ะสิ!

“ฉันไม่ได้หูหนวกนะก็เจ้าอาโตเบะมันบอกว่า..... อาโตเบะ..นาย!”เสียงของยูชิทำให้เขารีบยกหน้าขึ้นแต่ไม่ทันที่จะตั้งหลักเสียงของเคนยะก็ดังขึ้นมาอีก

  “อ้าว อาโตเบะอยู่ก็รีบเข้าห้องดิยูชิ โย่วอา..โต....เบะ” เสียงฝาแฝดนักแข่งรถทำฮิโยชิตั้งสติได้ ขาเรียวยกขึ้นถีบเต็มแรงจนร่างสูงกลิ้งไปยังพื้นด้านข้างตามที่ได้รับการฝึกมาจากผู้เป็นบิดา นัยน์ตามองลูกพี่ลูกน้องและคนแปลกหน้าอีกสองคนด้วยท่าทีโมโหก่อนจะชี้มือไปที่ประตูห้อง

“นี่มันห้องของผม พาเจ้าโรคจิตนี่ออกไปเลยนะ!”มือข้างที่ไม่ได้ชี้ไล่ตะปบคอตัวเองเอาไว้อย่างอับอายแม้ใบหน้าหวานจะซีดเผือกจากการช็อกก็ตาม อาโตเบะยันตัวขึ้นมาจากพื้นมือหนากุมท้องบริเวณที่ถูกถีบ นัยน์ตาแข็งกร้าวบ่งบอกอารมณ์โมโหอย่างเต็มที่

ใครอยากจะไปลวมลามเจ้าเด็กกะโปโลนี่กัน!

แต่ไม่ทันที่ดาราหนุ่มจะได้โต้ตอบ ประตูที่ปิดไม่สนิทก็ถูกเปิดออกอีกครั้งแล้วกระแทกปิดอย่างรุนแรง ถึงแม้ว่าประตูที่นี่จะมีระบบล็อกอัตโนมัติแต่ผู้มาใหม่ก็ยังใส่กลอนดังปังด้วยอารมณ์หงุดหงิดแล้วเดินกระแทกส้นเท้าไปกระชากคอเสื้ออาโตเบะด้วยสีหน้าที่เด็กเห็นแล้วน่าจะร้องไห้

“คุณ-ทำ-อะ-ไร-ลง-ไป-หา-ไอ้-งี่-เง่า”ไซเซ็นที่เข้าโหมดสติแตกแตกเต็มขั้นตวาดลั่นทำเอาดาราในความดูแลและคนในห้องสะดุ้งไปตามๆกัน

โอชิทาริ ยูชิถอนหายใจแล้วยกยิ้มอย่างนึกสนุก นานๆทีจะมีเรื่องให้ไซเซ็นที่ทำหน้าตายตลอดเวลาโมโหขึ้นมาได้ น่าจะเป็นเรื่องที่น่าสนุกทีเดียว

ถึงแม้ตัวเองจะยิ้มกริ่มด้วยท่าทีพอใจ แต่นั่นไม่ใช่สีหน้าเดียวกับเคนยะผู้เป็นฝาแฝด นักแข่งรถมองเด็กหนุ่มผู้จัดการงงๆแล้วเอ่ยถาม

“ยูชิ.....ใครวะ?”

ว่าแล้วสีหน้าของประธานหนุ่มก็เปลี่ยนเป็นเหม็นเบื่อทันที

เออดี! ไม่รู้จักผู้จัดการของดาราที่ดังที่สุดในซีกโลกตะวันออก มันไปมุดหัวอยู่ไหนมาฟร่ะ!

ถึงจะเป็นฝาแฝดกันก็เถอะ แต่หลังจากที่เคนยะประกาศว่าอยากเป็นนักแข่งรถก่อนจะพลุนพลันวิ่งหนีออกจากบ้านไป [แล้วอีกสองชั่วโมงให้หลังก็โทรให้เขาเอาตังเก็บกับเสื้อผ้ามันไปให้] ตัวเขาจึงต้องกลายเป็นประธานบริษัทโอชิทาริแบบไม่ต้องหารสอง ที่สำคัญเจ้าแฝดตัวดีที่หายหน้าไปสองปีพึ่งกลับมาบ้านตอนเอารางวัล Asia Tour F1 * มาให้พ่อแม่ ซึ่งสร้างความปลาบปลื้มและตื้นตัน[ปนไปกับความสงสัยว่านี่ใช่ลูกตัวเองหรือมนุษย์ต่างดาวปลอมตัวมา]เป็นอย่างมาก

หลังจากนั้นก็ตะลอนไปแข่งที่นู่นที่นี่บ้างล่ะ ไปสร้างเรื่องไว้ทั่วบ้างล่ะทำให้ท่านประธานที่ไมเกรนขึ้นตัดสินใจขู่ว่าหากไม่ยอมมาเป็นคนขับรถกิติมศักดิ์ให้เขาแล้วล่ะก็ มรดกสักเสี้ยวก็จะไม่ให้! ดังนั้นสปีดสตาร์คนเก่งจึงยอมศิโรราบให้แต่โดยดี...........เพราะยังสามารถแข่งในรายการที่ได้รับอนุญาติจากเขาด้วย และนิสัยที่กล่าวมาข้างต้นก็พอจะเดาๆได้ว่านักแข่งคนนี้ไม่ชอบติดตามข่าวสารบ้านเมืองเป็นที่สุด! ถึงแม้ว่านี่จะเป็นผู้จัดการผู้โด้งดังของเพื่อน(เกือบ)สนิทยังไม่รู้จัก!

ว่าแต่………นี่ฉันเป็นแม่มันรึไงเนี่ย!

มุคาฮิ กาคุโตะ มองคนแปลกหน้าทั้งสองด้วยสายตาหวาดระแวง ตั้งแต่ยืนยันว่าเพื่อนของตนอยู่ที่ห้องของเขา[จริงๆคือวาคาชิแต่คุณป้าให้เขามาอยู่ช่วยดูแล]พอเข้ามาจะยืนยันก็เจอน้องชายไม่แท้สุดที่รักถูกลวนลาม แถมมีเด็กที่ท่าทางเหมือนแค้นใครมาสิบปีบุกห้องต่ออีกระลอกต่างหาก แล้วตอนนี้เจ้าแว่นก็ทำท่าเหมือนไมเกรนกำเริบในขณะที่ตาหัวน้ำตาลก็ทำท่าเด๋อด๋า ไม่รู้เรื่องรู้ราว......ว่าแต่

“ฮิโยชิ!”ร่างเล็กของญาติคนสนิทลงไปกองกับพื้น...คงเป็นเพราะจัดของทั้งคืนบวกกับความช็อกจากเรื่องที่เกิดขึ้นทำให้เด็กหนุ่มหมดสติลง

...................................................................................................

หลังจากที่ฮิโยชิวูบไป สถานการณ์ในห้องก็สงบลง ตอนนี้ไซเซ็นอารมณ์เย็นลงแล้ว แต่คนโมโหกลับกลายเป็นกาคุโตะแทน

“ก่อนอื่นเลย พวกคุณเป็นใครมาทำอะไรที่ห้องของผม!”เสียงใสถือวิสาสะอ้างความเป็นเจ้าของห้อง[เป็นญาติมันก็ครือๆกันล่ะน่า]เพื่อเพิ่มความรู้สึกผิดของพวกที่เข้ามา

อาโตเบะที่อารมณ์ยังกรุ่นๆอยู่เกือบจะว้ากกลับว่าใครกันแน่ที่เป็นเจ้าของห้องแต่ถูกสายตาพิฆาตของไซเซ็นปรามไว้ก่อน ร่างสูงไม่ได้กลัวผู้จัดการหรอก แต่ขี้เกียจจะมีเรื่องด้วย อายุแค่สิบเจ็ดแต่ฤทธิ์เยอะเป็นบ้า

“ต้องขอโทษด้วยครับ ผมไซเซ็น   ฮิคารุเป็นผู้จัดการของ เขา...อาโตเบะ เคย์โกะ พอดีเบอร์ห้องมันสับสนแล้วทางเราเองก็มีเรื่องยุ่งเลยเกิดการเข้าใจผิดขึ้นครับ”ร่างเพรียวโค้งให้อย่างสุภาพ ก่อนจะยื่นนามบัตรให้

“ตั้งแต่นี้ไปเราจะมาอยู่ห้อง 281 ครับ มีอะไรให้ช่วยก็เรียกได้.....”กาคุโตะรับมาแล้วพยักหน้าหงึกๆอย่างพออกพอใจ อย่างน้อยก็มีผู้มีคนอยู่คนหนึ่งล่ะ ก่อนจะเกริ่นเรื่อง‘อุบัติเหตุ’ของน้องที่รักก็ถูกเสียงทีวีของที่‘ไอ้บ้าแว่น’ถือวิสาสะเปิดเข้ามากระแทกหูเรียกความสนใจไปซะก่อน

‘............เด็กหนุ่มในภาพที่ทำท่าเหมือนดึงท่านอาโตเบะเข้าไปในห้องเป็นอะไรกับเขากันแน่ เราคงต้องลุ้นกันต่อไปล่ะค่ะ...แต่ที่แน่ๆเราไม่เอาเขาไว้แน่ใช่ไหมคะ?แฟนคลับ!’รูปถ่ายที่อาโตเบะเซถลาเข้ามาให้ห้องตอนที่ฮิโยชิเปิดประตูพอดี แต่ว่ามุมของมันทำให้เหมือนอาโตเบะถูกฮิโยชิดึงเข้าไปในห้อง แผ่หราเต็มจอทีวี 

ว่าแต่ยัยผู้ประกาศข่าวที่ทำท่าเหมือนจะปลุกระดมนี่มันอะไรฟร่ะ 

“นี่มันอะไรกัน.......”เสียงของฮิโยชิที่ทำท่าจะช็อกอีกรอบเรียกให้ทุกคนเบนความสนใจออกมาจากทีวี ยูชิรีบปิดทีวีอย่างรู้หน้าที่ ไซเซ็นทำหน้าเหมือนไมเกรนขึ้นแล้วพึมพำเบาๆ

“นี่แหละเหตุผลที่ฉันรู้ว่านายเข้าห้องผิดแล้วโวยวายขึ้นมา”

แล้วเสียงกรีดร้องจากกาคุโตะก็ดังขึ้นอีกครา

“รับ-ผิด-ชอบ-น้อง-ฉัน-เดี๋ยว-นี้-นะ!”

......................................................................................................

การถกเถียงประเด็นใหม่ได้เริ่มขึ้น ณ ที่เดิมนั่นล่ะ  เริ่มที่กาคุโตะที่ปรี้ดแตกรอบสองกับไซเซ็นที่พูดอุบอิบกันตัวเองแล้วชี้หน้าอาโตเบะ

“รับผิดชอบเด็กคนนั้นซะ”

“เฮ้ย!” ทั้ง‘เด็กคนนั้น’และอาโตเบะร้องขึ้นมาพร้อมกันอย่างไม่ได้นัดหมาย

“ไม่เอานะด้วยนะครับพี่!” ฮิโยชิละล้ำละลักห้ามอย่าวหลุดมากในขณะที่อาโตเบะยืนช็อกค้างไปแล้ว

“ขอบคุณไซเซ็นคุงมากนะฮะ” นอกจาก‘พี่’อย่างกาคุโตะจะไม่สนใจฟังแล้วยังกุมมือผู้จัดการเด็กหนุ่มพร้อมด้วยสายตาทราบซึ้งเป็นของแถม

“เรื่องแบบนี้มันละเอียดอ่อน ไหนๆก็มีข่าวออกไปแล้ว มาทำข่าวฉาวให้เป็นข่าวดีน่าจะดีกว่า”ไซเซ็นยิ้มจางๆตอบกลับ

“ดีกะผีสิเฮ้ย!”ดาราหนุ่มที่พึ่งได้สติตวาดแหว นั่นไม่ใช่ความผิดของเขาเลยนะเฮ้ย!

“งั้นก็ไปอธิบายเรื่องอุบัติเหตุที่นายเป็นคนดูเลขห้องผิดเองแล้วกัน พึ่งไล่นักข่าวกลับไปเมื่อกี้ อยากให้โทรเรียกมาอีกไหม”มือเรียวยกมือถือขึ้นโชว์เบอร์นักข่าวที่รู้จัก ซึ่งส่งผลได้ดีกว่าที่คิด ตั้งแต่อาโตเบะที่รูดซิปปากเงียบ ยูชิเหลือกตาขึ้นทำท่าจะหนีกลับบ้าน เคนยะที่ยืนเอ๋อไม่รู้เรื่องก็เปลี่ยนสีหน้าเป็นอยากขับรถชนคน สองพี่น้องเจ้าของห้องที่ส่ายหน้าดิก

“ไม่เอานักข่าว!!!”

“งั้น...ตอนนี้ พวกโอชิทาริซังกลับไปก่อนแล้วกัน รบกวนมุคาฮิซังช่วยไปส่งด้วยฮะ ผมของคุยรายละเอียดกับสองคนนี้แปปนึง”ร่างบางดันหลังสามตัวประกอบออกไปจากห้องก่อนที่จะเดินไปเล็กว่าประตูปิดสนิทดีแล้วหรือยังแล้วเริ่มร่าย

“อาโตเบะกับ.....ฮิโยชิคุง เตรียมตัวแถลงข่าว”

“แต่.....”

“ไม่มีคำว่าแต่ ถึงจะไม่อยากบอกก็เถอะ....ฉันคิดว่านั่นเป็นการจัดฉาก ใครสักคนแอบสือเรื่องคอนโดนี้แล้วส่งเด็กผู้หญิงสองคนนั้นมา..”

“สองคน?”อาโตเบะขมวดคิ้ว เขาเห็นแค่คนเดียวเองนะ?

“ทาคิจับตัวได้คนหนึ่ง พวกเธอเป็นฝาแฝดถูกจ้างมา คนหนึ่งอยู่ชั้นล่างคอยส่งข่าวให้คนชั้นบนว่าลิฟท์จะไปชั้นไหน ฉวยโอกาศเขียบเบอร์กุญแจทับ......ความจริงแล้วมันตั้งใจเขียนเลข282นั่นแหละ แต่คงลวกไปหน่อยเลยเลือน โชคดีของพวกนั้นที่นายอ่านออก การ์ดใบนั้นเป็นมาสเตอร์คีย์ต่อให้ฮิโยชิคุงไม่มาเปิดจากข้างใน อาโตเบะก็เปิดเข้าไปได้อยู่แล้ว ช่วยบอกหน่อยสิ ฮิโยชิคุงว่าทำไมนายถึงมาเปิดประตูหน้าห้อง”

“ผม.....ได้ยินเสียงออด...แต่”

“ไม่มีใครที่หน้าประตู นายมัวแต่ช็อกเรื่องอาโตเบะเลยไม่ทันคิดสินะ เดี๋ยวฉันจะขอทาคิดูกล้องวงจรปิดแล้วค่อยว่ากันอีกที”ร่างบางพยักหน้าแล้วรัวคำพูด

“งั้นเรื่องที่ฉัน...กับเจ้าเด็กนี่.....”อาโตเบะสะกดคำออกมาอย่างยากลำบาก

“คนที่คิดแผนคงไม่ได้วางไว้ แต่เป็นอุบัติเหตุของจริง”

“ปึก!”หมอนนุ่มขาดกระจุยเมื่อถูกกำปั้นของฮิโยชิกระแทกเข้าอย่างจัง ไม่รู้ว่าเจ้าตัวให้วิทยายุทธ์โบราณอะไรหรืออัดความเคียดแค้นลงไปทำให้เหวอะขนาดนั้น

“ไอ้เจ้านั่นมันเป็นใคร!/มันเป็นใครกัน!”นี่เป็นครั้งที่สองที่ทั้งสองพูดตรงกัน ไซเซ็นยกนิ้วทาบริมฝีปากเป็นเชิงให้เงียบแล้วพูดต่ออย่างใจเย็น

“เรายังไม่รู้ นี่คือเหตุผลที่เราจะแถลงข่าวกัน เราจะทำการย้อนรอยสืบเพราะพวกนั้นต้องหาข่าวฉาวมาใส่อาโตเบะอีกแน่ๆ........พวกนายไม่อยากแก้แค้นพวกนั้นให้หน้าหงายหน่อยหรอ”

ฮิโยชิจับรอยที่คอขณะที่อาโตเบะกัดฟันกรอด

ไซเซ็นกระตุกยิ้มแล้วกลับหลังหันเดินนำออกไป

“ตามผมมา”

.....................................................................

TBC. Ch3 Pink head boy [เน้นชี่กัคนิดนึงนะคะ~]

Comment

Comment:

Tweet

นึกว่าวันนี้จะไม่ได้อ่านละ -v-)
ท่านอาโตเบะ น่ารัก -..-//// ชอบนักข่าวปลุกระดมอ่ะฮา
ท่าตอนแรกแอบชวนคิดลึกไปไกล ไม่น่ามีใครไม่ขวาง อั้ยยยยยยยยย -///-
-ยังรอการเเถลงข่าวอยู่เสมอ งานเเต่งเลยก็ดี ชอบ -..-

#1 By Hiyake-sama on 2012-11-19 22:06