Fic The sunken moon -I Just......- Part 1

posted on 20 May 2013 14:57 by lufelemperor in Fiction directory Fiction

Title : - I Just………………-

Pairing : Insi x Lingsi

Rate : Drama-pg 13

Author : Lufe Lufe Lufe

Warning : สปอยเล่มสุดท้ายแบบร้ายแรง มีเนื้อหาอยู่เป็นช่วงๆ

Note : Lingsi Part

“หลิงซื่อ ไปจับลูกแมวลายกัน!”

“หลิงซื่อ อิงโกรธข้าอีกแล้ว”

“หลิงซื่อ ข้าอยากได้ไม้ปัดฝุ่นบ้างอ่ะ”

“หลิงซื่อ........”

อิน!!!!!!!!!!

หลิงซื่อกรีดร้องขณะที่’ซีเคธ’หักออกเป็นสองท่อน แน่นอนว่าไม่มีใครได้ยิน แม้แต่นายหญิงอย่างซีอิงที่หลอมรวมกับเขาก็ตาม....เพราะใจของนางเองก็กรีดร้องอย่างสุดเสียงเช่นกัน

หญิงสาวผู้ที่เขาให้ความเอ็นดูเหมือนกับเป็นน้องสาวแท้ๆ ไล่เก็บเศษดาบ โดยไม่สนใจคู่ต่อสู้อีกต่อไป

จับหวะที่นางหันหลังให้ศัตรู นั่นคือช่องโหว่ที่ใหญ่มากสำหรับการต่อสู้ คมกระบี่เทียนหลัวเหยียนถูกสะบัดลงมา เขารีดพลังทั้งหมดออกมาเพื่อปกป้อง แต่คมกระบี่กลับเฉือนลึกเข้าไปในร่างของเขากับอิงอย่างง่ายดาย

เพราะข้าอ่อนแอหรือเปล่านะ

เพราะข้ามัวพะวงถึงเจ้าสินะ

ขอโทษนะอิง...ข้าปกป้องทั้งเจ้าทั้งคนที่เจ้ารักไม่ได้.....

หมวกเกราะขอโทษผู้เป็นนายทางจิตแต่กลับไม่มีเสียงตอบรับ

อิงไม่ได้ฟังเขา

นายกำลังช๊อกเรื่องของอิน

เหมือนกับเขาเมื่อกี้...........

นางถึงกับเผยความจริงที่ว่านางเป็นพลเมืองชีวิตใหม่โดยการใช้ธาตุผันแปร พาพวกเขาหนี......ไม่สิ พานางและอินหนีกลับไปยังตำหนักเทพราชา

เมื่อไปถึงนางก็ปลดธาตุผันแปรแล้วสลัดเขาออกจากร่างทันที  วิญญานของนางบาดเจ็บมากทนมาได้ขนาดนี้ถือว่าเก่งแล้ว.........ตัวเขาเองก็เช่นกัน

ความเจ็บปวดของบาดแผลเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ถึงแม้จะไม่มีเลือดหรือรอยแผลเพราะเขาเป็นอาวุธ แต่วิญญานที่โดนกัดกินไปทีละน้อยนั้นช่างทรมานสิ้นดี

ขณะนั้น...ซีอิงกำลังร้องไห้ นางหลั่งน้ำตาให้ซากดาบที่ประคองแนบอกโดยไม่กลัวว่าจะถูกบาด นางหันมาสบตาเขา.....ไม่จำเป็นต้องพูดหลิงซื่อก็รู้ว่านางกำลังจะทำอะไร

นางกำลังขอโทษ.......

ขอโทษที่นางมิอาจรักษาตัวเองด้วยโลหิตราชันย์ เพราะนางไม่คิดจะอยู่ในโลกที่ไม่มี‘เขา’

ขอโทษที่นางไม่รักษาหมวกเกราะอย่างเขาที่ทุกข์ทนกับการถูกสลายวิญญาน

“เจ้าช่วยเขาเถอะ”เปล่งเสียงออกไปเบาๆ

นางจะได้ไม่ต้องกังวลใจ

นางจะได้ไม่ต้องรู้สึกผิด

และเขาเอง...ก็ไม่ต้องการอยู่ในโลกที่ไม่มี‘เขา’เช่นเดียวกับนาง

นางหยดเลือดลงไปบนตัวดาบ โลหิตราชันย์สำแดงฤทธิ์อย่างช้าๆ หลิงซื่อเองก็มองอย่างพอใจ

อีกไม่นานเจ้าคงจะฟื้นสินะ........

และอีกไม่นานตัวข้าก็จะสูญสลายไป.....

พอคิดว่าอาจจะไม่ได้บอกลาก็รู้สึกแย่อย่างบอกไม่ถูก

ข้าหวังสูงเกินไปรึเปล่านะ

ข้าโลภมากเกินไปรึเปล่า

อยู่กับเจ้ามาขนาดนี้แล้ว ยังรู้สึกไม่พออีกหรือ......

ว่าแล้วก็หันไปยิ้มอ่อนโยนให้กับซีอิง

นางหันมามองเขาด้วยสีหน้ารู้สึกผิด

เขาเป็นคนที่ดูแลนางมาตลอด

เขาไม่เคยทอดทิ้งนางในยามลำบาก

เขารักและเอ็นดูนางเหมือนกับน้องสาวตัวน้อย

เขาเป็นคนเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้องนาง

แต่นางไม่เลือกที่จะช่วยเขา

เขาเข้าใจดีและไม่อยากให้นางรู้สึกแย่ ดังนั้นจึงชิงพูดก่อนที่นางจะได้แสดงความเสียใจ

“อิง”

“.............”

“มีอะไรก็ไปทำเถิด ข้าจะอยู่ที่นี่ ไม่ต้องสนใจข้า”เขาคลี่ยิ้มบางขณะที่มองนางฝืนกายลุกออกไป

เมื่อร่างของนางลับสายตาไป เขาก็ตะโกนเรียกซีเคธด้วยจิต

ตื่นซะทีอิน......

รีบตื่นก่อนที่ข้าจะไม่สามารถสื่อสารกับเจ้าได้อีก

เมื่ออีกฝ่ายคืนสภาพเป็นคนและลืมตาขึ้นเขาก็ยิ้ม

อย่างน้อยนี่คือสิ่งสุดท้ายที่เขาจะทำให้’น้องสาว’ได้

ปกปิดความเจ็บปวดไว้ด้วยสีหน้าชาด้านที่เสแสร้งทำอยู่ทุกวันก่อนจะรีบไล่ให้ไปหานาง

อย่างน้อยนางก็มีคนที่รักไปส่ง

ช่างดีเหลือเกิน...............

//Talk มีสามพาร์ทนะคะ พาร์ทของหลิงซื่อ ของอินซื่อ แล้วก็พาร์ทจบ

edit @ 20 May 2013 17:27:56 by Lufe Lufe Lufe

Comment

Comment:

Tweet

@capuchino-chocolate  ในหนังสือยิ่งกว่านี้อีกค่ะ....

#2 By Lufe Lufe Lufe on 2013-05-20 20:14

บีบอัดหัวใจ ._.

#1 By YULATY on 2013-05-20 19:30