Fic Tenipuri -Happy Birthday!- [Renji x Akaya] short fic

posted on 04 Jun 2013 22:53 by lufelemperor

วันนี้คนในทีมริคไคทำตัวแปลกๆ

ตอนเช้าเขาเจอยางิวหอบอะไรสีแดงๆท่าทางลุกลี้ลุกลนพอจะเดินเข้าไปทัก คนหอบของพะรุงพะรังก็ถูกสิบแปดมงกุฎลากตัววิ่งหายไป........

ตอนเข้าชั้นเรียนก็เห็นบุนตะกับแจ็กกัลวิ่งหอบถุงซุปเปอร์มาเก็ตมาเช็กชื่อแบบฉิวเฉียดแล้วก็เงียบหายไป.......

ทั้งๆที่ไล่ต้อนถามซานาดะจนอีกฝ่ายเกือบจะหลุดออกมาแล้วว่าทำไมคนในทีมทำตัวแปลกๆ รองกัปตันคนเก่งก็ถูกยูคิมูระทำขาตั้งไม้สำหรับวาดรูปหลุดมือ(ตามที่เจ้าตัวบอก)กระแทกหัวสลบและถูกกัปตันคนงามบอกว่าจะพาไปห้องพยาบาลลากตัวหายไป........

เรื่องพวกนี้น่ะ...อันที่จริงก็ไม่นับว่าแปลก ที่แปลกน่ะมันเรื่องนั้น เรื่องที่คิริฮาระ อาคายะ เด็กคนนั้นที่มักจะเข้ามาคลอเคลียกับเขาอยู่เสมอนั้นหายไป

ไม่โผล่มาโวยวายว่าถูกรังแก

ไม่โผล่มาท้าแข่ง

ไม่โผล่มาฟ้องว่าถูกตบ

ไม่โผล่มา......แม้แต่จะให้เห็นหน้า

แกล้งกันหรือยังไงอาคายะ......

คิดแต่เรื่องนาย จนไม่เป็นอันเรียนแล้วนะ......

น่าหงุดหงิดชะมัด

ความเยือกเย็น......ไปไหนหมดนะ

ไม่ตามหาหรอกนะ

มาดูกันอาคายะ....ว่าใครจะอดทนได้นานกว่ากัน

............................................................................................................................

งดฝึกซ้อม

ป้ายหน้าชมรมทำให้ท่านเสนาธิการต้องขมวดคิ้วอย่างแปลกใจ

ปกติแล้วถ้าไม่มีซ้อมยูคิมูระไม่ก็ซานาดะจะมาบอกล่วงหน้าเสมอ แต่จากการสันนิษฐานของเขาอาจจะเป็นเพราะ’อุบัติเหตุ’ของขาตั้งรูปทำให้ต้องหยุดกระทันหัน บางทีซานาดะอาจจะอาการหนักจริงๆ.....

สุดท้ายก็ไม่เจอจนได้ 

จะยอมแพ้...แล้วไปหาดีไหมนะ? 

มือหนากดมือถือก่อนจะขมวดคิ้วเมื่อเห็นว่าเจ้าเด็กหัวหยอยที่ตัวเองคิดถึงมาทั้งวันส่งข้อความมาหาอย่างพอดิบพอดี

ยอมแพ้แล้วหรออาคายะ 

เนื้อความบอกว่าเอสปีสองแห่งริคไคป่วยและไม่ได้มาโรงเรียน แต่ตอนนี้ไข้ลดและอยากเจอเขาเพื่อการทดสอบภาษาอังกฤษในวันพรุ่งนี้

ท่านเสนาธิการกระตุกยิ้มก่อนจะก้าวเดินไปออกไปทันที โดยไม่รู้สึกถึงสายตาที่มองอยู่เลยแม้แต่น้อย

นิโอพับฝามือถือลงพร้อมๆกับยางิวที่กดส่งข้อความไปหาผู้เป็นกัปตัน

‘ยานางิออกจากโรงเรียนไปแล้ว’

...............................................................................................................................

ในตัวบ้านของรุ่นน้องเงียบสนิท

ยานางิขมวดคิ้วขณะที่กดมือถือหาอีกครั้ง แต่ก็ไร้เสียงตอบรับเช่นเคย

ร่างสูงตัดสินใจถือวิสาสะเดินเข้าไปในตัวบ้านที่มืดสนิท ขายาวก้าวไปตามทางเดินมืดๆจนเจอบันไดและเดินขึ้นไปด้วยความเคยชิน

เมื่อเปดประตูห้องนอนของอาคายะเข้าไป ไฟก็เปิดจ้าจนแสบตา ตามมาด้วยเสียงดังปังและสายรุ้งที่โปรยปรายลงมาบนตัวเขา

“สุขสันต์วันเกิด!!!”สมาชิกตัวจริงของริคไคตะโกนพร้อมกัน ทั้งยูคิมูระที่ยืนยิ้มร่า ซานาดะที่มีผ้าพันแผนบนหัว บุนตะและแจ๊กกัลที่ยังมีพลุกระดาษอยู่ในมือ พร้อมกับยางิวที่นั่งอยู่บนเตียงกับนิโอและมีพลุกระดาษเช่นกัน ที่สำคัญ........

คิริฮาระ อาคายะ ที่ถลาเข้ามากอดเขา

แน่นอนว่าตอนนี้ก็ยังห้อยอยู่ที่เอว

“สุขสันต์วันเกิดครับ รุ่นพี่ยานางิ!”

“เด็กโง่เอ๊ย”ยางานิยิ้มแก้มปริขณะที่ขยี้หัวจอมแสบเต็มแรง

“ทำไมวันนี้ไม่มาโรงเรียน หืม?”

“ก็พวกกัปตันบอกว่าถ้าผมโผล่มาตอนนี้รุ่นรุ่นพี่จะตกใจกว่านี่นา อ๊า อย่าขยี้หัวสิครับ!”แขนขาวยกขึ้นปัดป้องทรงผมของตัวเองและกว่าจะรู้ตัวอีกทีทั้งห้องก็เหลือแค่พวกเขาสองคนแล้ว........

ขณะที่อาคายะกำลังมองหารุ่นพี่คนอื่นแบบเลิ่กลั่กๆ ยานางิก็หยิบการืดอวยพรที่วางอยู่บนหมอนมาอ่าน สักพักก็วางลงแล้วเดินไปหารุ่นน้องที่ทำท่าว่าจะเดินออกไปด้านนอก

“ไม่ต้องไปตามหาหรอกอาคายะ พวกนั้นมีนัดซ้อมแข่งกับโรงเรียนแถวนี้น่ะ คงดึกกว่าจะกลับ....อืม แต่คงกลับเร็วกว่าครอบครัวนายที่ไปดูงานต่างประเทศกันล่ะมั้ง”ท่านเสนาธิการยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะเชยคางเด็กหนุ่มรุ่นน้องขึ้น

“ขอใช้เวลาให้คุ้มล่ะนะ”

แล้วริมฝีปากก็ทาบทับลง

.....................................................................................

Happy Birthday ท่านเสค่ะ

ของให้เป็นเมะที่น่ารักของอาคายะต่อไปแบบนี้นะคะ!

 

Comment

Comment:

Tweet

#2 By (171.96.171.224|171.96.171.224) on 2015-07-20 17:29

#1 By (49.237.39.75|49.237.39.75) on 2015-02-13 15:13