[Fic Au] Twitter -No Title[for now]- 2

posted on 09 Aug 2013 23:02 by lufelemperor in Fiction

Title : -No Title[for now]-  2

Pairing : Yaoi & Normal

Rate : pg 13

Author : Lufe Lufe Lufe

Warning :มีคำหยาบค่ะ

Note :  ชื่อเล่นของแต่ละคน

[คาราสึ ฮิคาริ – คาริ

ยะสึระกิ อชิตะ –ชิตะ

อากิ อายาเมะ – อายะ]

ไอ ริวอิจิ เป็นรุ่นพี่ปีสามของ TW

เด็กหนุ่มเรียนจบตั้งแต่อายุสิบเจ็ดและตัดสินใจที่จะรอเอ็นทรานซ์เข้ามหาวิทยาลัยพร้อมเพื่อนคนอื่นๆ

ในระหว่างที่ว่างอยู่ปีนึงนั้น นอกจากอ่านหนังสือทบทวนแล้ว เขาเลือกที่จะมาประจำอยู่ห้องพยาบาลแทนอาจารย์คนก่อนที่ลาออกไปอย่างกระทันหัน

ในตอนแรกเขาคิดแค่ว่าเด็กม.ปลายคงไม่มีอะไรมากถ้าไม่ใช่อุบัติเหตุ ป่วยเล็กๆน้อยๆ หรืออย่างมากก็เรื่องชกต่อย

แต่นั่นคือ’ตอนแรก’ มันเป็นตอนก่อนที่เขาจะพบกับเด็กพวกนั้น......

เด็กสาวตัวเล็กที่หิ้วปีกรุ่นพี่หน้าหวานมาห้องพยาบาลด้วยสภาพเลือดกำเดาท่วมตัว........

เรื่องมันมีอยู่ว่า.....

“พี่รหัสหรอ!”อากิทำตาโตใส่คนคนบอกข่าว เด็กหนุ่มที่กลัวฮิคาริจนทำของตกในห้องประชุม....ช่ายคนที่ยะสึระกิบอกว่าน่ารักนั่นแหละ พยักหน้าหงึกๆ

“ค....ครับ เปิดเทอมมาสองสัปดาห์แล้ว พวกรุ่นพี่บางคนที่ไปแลกเปลี่ยนก็กลับมาแล้วด้วยล่ะครับ ตอนพักกลางวันพี่ๆเขาจะเอาโหลมาวางไว้กลางห้องแล้วใหช้วิธีจับเบอร์โทรกันครับ”ทาอิจิตอบรับยิ้มๆ คิดถูกนะเนี่ยที่เลือกคุยกับอากิจัง ถ้าเป็นยะสึระกิจังกับคาราสึจังป่านนี้คงโดนแกล้งไปนานแล้ว

“พักกลางวันสินะ ขอบคุณที่มาบอกนะทาอิจิคุง”อากิยิ้มหวานก่อนจะผละไปหาเพื่อนของตนที่หอบขนมกันมากองโต

“นี่ๆอายะ! ดูสิช๊อกโกแลตเพียบเลย!”ฮิคาริดี้ด๊ากองจะยัดช๊อกโกแลตหลายแบบหลายยี่ห้อใส่เก๊ะของตัวเองขณะที่ยะสึระกิมองขนมในมือของตัวเองอย่าพินิจพิเคราะห์แล้วตัดสินใจสวมบทเป็นมิโดริ-ปี๊ป- จากการ์ตูนบาสเกตบอลสักเรื่องชู้ตมันใส่หัวของฮิคาริ

“เจ็บนะชิตะ!”ฮิคาริโวยวายก่อนจะเก็บขนมที่เหลือยัดใส่กระเป๋า ทำแก้มพองลมใส่เพื่อนทีหนึ่งแล้วฟุบหน้าลงกับโต๊ะเตรียมตัวหลับ

“อ๊ะ เดี๋ยวสิคาริอย่าพึ่งนอนนะ”อากิที่พึ่งนึกได้ว่ามีเรื่องต้องบอกเขย่าเพื่อนสาวจนต้องเงยหน้าขึ้นมา

“อะไรอีกอ๊ะ อายะ”ฮิคาริทำเสียงงัวเงียทั้งๆที่พึ่งฟุบลงไปได้ไม่ถึงนาทีทำเอาอากิกับยะสึระกิส่ายหน้า

กิน...แล้วก็นอน.....

“เมื่อกี้ทาอิจิคุง....”ไม่ทันที่อากิจะพูดจบกรรมก็ตามสนองซะก่อนเพราะยะสึระกิเด้งขึ้นมาเขย่าคนเล่าอย่างเอาเป็นเอาตาย

“ทาอิจิคุงน่ะหรอ!! อะไรดลใจให้ฉันออกไปช่วยคาริถือขนมเนี่ย บ้าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ บ้าที่สุด!!”

“คนที่บ้ามันชิตะต่างหากเล่า”อากิดึงมือออกอย่างงอนๆก่อนจะเล่าต่อ

“เที่ยงนี้เราจะจับรุ่นพี่รหัสกันแล้วนะ พี่ๆเขาจะเอาโหลมาวางให้เราจับเบอร์ขึ้นมาแล้วก็โทรหาเบอร์ที่จับได้ล่ะ แล้วให้ถามชื่อ นัดเจอกันเอง”

“พี่รหัสหรอ.....งั้นก็ต้องเป็นห้อง 2B ใช่ป่ะ?”ฮิคาริอียงคอถามขณะที่อากิพยักหน้ารับ

“แหมๆ ถามแบบนี้อย่าบอกนะว่ามีรุ่นพี่ที่แอบเล็งอยู่นะ หืมมม คาริ”ยะสึระกิแซวก่อนที่ฮิคาริจะส่ายหัวดิก

“เปล่าหรอก ที่ดีใจนี่เพราะว่าพี่คารุอยู่ห้อง 2A ต่างหาก คิดดูสิเป็นพี่น้องไม่พอ ถ้าได้เป็นพี่รหัสน้องรหัสอีก ฉันต้องโดนตามเกาะทั้งวันแหง”

“พี่ฮิคารุรักคาริจะตาย น่าอิจฉาออก มีพี่สาวทั้งสวยทั้งรักน้องขนาดนี้เป็นฉัน ฉันรักตายเลย”ยะสึระกิบ่น และก่อนที่ฮิคาริจะได้แย้ง เสียงออดบอกเวลาหมดพักสิบนาทีก็ดังขึ้นทำให้วงสนทนาแตกอย่างรวดเร็ว

เห็นเฮี้ยวๆแบบนี้แต่ก็ตั้งใจเรียนกันสุดๆล่ะนะ~

..................................................................................................................................

หลังจากที่จับฉลากเบอร์พี่รหัสน้องรหัสกันเรียบร้อยแล้ว เหล่าเด็กปีหนึ่งที่กำลังตื่นเต้นก็โทรหาเบอร์ที่ได้รับ รวมไปถึงยะสึระกิและอากิที่นัดพบพี่รหัสของตนเรียบร้อยแล้ว แต่ฮิคาริกลับนั่นกอดอกขมวดคิ้วแน่น....

“น่าๆ พี่เขาคงวางมือถือทิ้งไว้ที่ห้อง”

“เดี๋ยวของก็หายหรอก!”

“พี่เขาอาจจะใช้รุ่นปาหัวไททันแตกก็ได้นะ”

“รุ่นแบบนั้นมันเคยมีด้วยหรอยะ!”

“ไม่แน่ว่าอาจจะปวดท้องเข้าห้องน้ำเลยไม่ว่างรับ”

“เข้าไปทำอะไรตั้งเกือบชั่วโมง!”

“อ่า..ท้องผูกไง”

“ไม่ก็ท้องเสีย....เนอะชิตะ”

“ช่ายเลย อายะ”

สองสาวช่วยกันปลอบฮิคาริกันสุดฤทธิ์ เพราะเธอเป็นคนเดียวที่โทรไปยังไงพี่รหัสก็ไม่รับสาย เด็กสาวนั่งหน้ายู่แทะช๊อกโกแลตที่ซื้อมาตอนพักสิบนาทีแบบเอาเป็นเอาตายจนเศษขยะกองเกลื่อน ลำบากเพื่อนสาวสองคนที่มาช่วยกันเก็บแถมเจ้าตัวที่ไม่สำนึกกินเสร็จก็ฟุบหนีซะอย่างนั้น ทิ้งให้เพื่อนสนิทมองหน้ากันอย่างเซ็งๆก่อนที่จะแยะย้ายเมื่อได้ยินเสียงออดดัง

...............................................................................................................................................

โฮโอ ชุนเก็บของใส่กระเป๋าแล้วกระตุกสายสะพายขึ้นพาดบ่า ตอนนี้เป็นเวลาเลิกเรียนแล้วซึ่งเขานักห้องรหัสไว้ที่ห้องของน้องรหัส เด็กหนุ่มเบ้หน้านิดๆเมื่อนึกได้ว่าตนไม่ได้ซื้ออะไรมาให้น้องเลย เพราะยังไม่รู้ว่าจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง

อันที่จริงซื้อเป็นขนมก็ได้นี่นา.....

มือหนายกขึ้นขยี้เรือนผมสีฟ้าสดจนทรงผมที่ยุ่งอยู่แล้วยุ่งเข้าไปอีก ยิ่งน้องรหัสเป็นผู้หญิง...จะโดนน้อยใจป่ะวะ??

โอยยยยย คงต้องภาวนาให้น้องรหัสของเขาไม่ใช่พวกงี่เง่าก็แล้วกันนะ.. อากิ อายาเมะ

‘พลั่ก!’

“แอ้กกกกกกกกก” หนุ่มหล่อที่ตกอยู่ในภวังค์เซถลาหน้าชนเสาแหกปากร้องแอ้กแบบหมดหล่อ เมื่อมีแรงมากระทำอย่างไม่ทันตั้งตัวจากด้านหลัง

“ทำอะไรฟร่ะ ชินจิ!!”โฮโอหันไปมองเพื่อนสนิทตาขวางขณะที่ ‘โคกาเนะ ชินจิ’ เด็กหนุ่มที่ท่าทางเหมือนคุณหนูเอาแต่ใจ(อันที่จริงไม่ใช่แค่เหมือนแต่มันใช่เลย)ผิวปากยิ้มร่า

“ก็ฉันเรียกแล้วนายไม่หันอ่ะ ว่างายย เห็นสายบอกมาว่าน้องรหัสเป็นสาวสวยนี่ถึงกับเหม่อเลยหรอ”คนเตี้ยกว่าทำหน้ากระหยิ่มยิ้มย่องแล้วถูกโบกหัวทิ่ม

“ใครมันจะไปหื่นแบบแกฟร่ะ พอได้ยินว่าเป็นทาอิจิคุงก็ทำน้ำลายย้อยแผ่รังสีหื่นซะน่ารังเกียจเชียว”โฮโอส่งสายทิ่มแทงใส่เพื่อนสนิท..ไม่สิ คนร่วมห้อง อย่าเลย...สิ่งมีชีวิตหื่นกามที่ยืนอยู่ข้างๆแล้วรีบก้าวขายาวๆหนีแต่ก็มิวายมาเจอกันอีกรอบ...แต่เป็นที่ห้องพยาบาล

................................................................................................................................................

เมื่อเพื่อนทั้งสองแยกย้ายกัยไปคุยกับพี่รหัสของตัวเองแล้ว ฮิคาริก็ฟุบลงอย่างเบื่อๆ ของอายะก็เป็นพี่ชายท่าทางจะป๊อปน่าดู ส่วนของชิตะก็เป็นพี่สาวตัวเล็ก.....แล้วของฉันล่ะ!!!

คิดแบบนั้นก็เดินออกมานอกห้อง ตั้งใจจะระดมโทรหาพี่รหัสของตนอีกครั้งถ้าไม่ติดว่า

“รุ่นพี่ครับ จับตรงไหนน่ะ!”ทาอิจิทำสีหน้าจะร้องไห้ขณะที่พยายามจะดันรุ่นพี่ออกห่างจากตัวเองแบบสุดฤทธิ์ส่วนอีกฝ่ายที่ฮิคาริไม่เห็นหน้าก็พยายามจะลวนลามเพื่อนร่วมห้องของแบบสุดๆเช่นกัน ด้วยความที่หงุดหงิดเป็นทุนเดิมอยู่แล้วเด็กสาวจึงเดินพรวดเดียวประชิดตัวทาอิจิแล้วดึงออกมาใช่ตัวเองบังยกขายันหน้า‘โรคจิต’เข้าเต็มเท้า พออีกฝ่ายหงายไปด้านหลังก็สะบัดขาฟาดก้านคอซ้ำจนอีกฝ่ายน๊อกพร้อมกับที่อายาเมะเดินออกมากับพี่รหัสของตัวเอง..

“ฮิคาริ!! / ชินจิ!!”

ตามมาด้วยอชิตะและพี่รหัส

“ทาอิจิคุง!! / ชินจิ!!”

พอได้ยินเสียงคนตะโกนพร้อมกันสี่คน ฮิคาริถึงได้สติ ก่อนจะถูกอายะวิ่งฉุดตามไป ด้านหน้าคืออชิตะกับรุ่นพี่โฮโอที่หิ้วปีก‘โรคจิต’ที่เลือดกำเดาไหลนองอยู่

..................................................................................................................................................

“ตกลงเรื่องนี้มันเกิดขึ้นได้ยังไง” ไอ ริวอิจิ กวาดสายตามองเหล่าบุคคลที่ยืนก้มหน้าจ๋อยเรียงตัว

เริ่มจากเด็กสาวผมสีฟ้าที่หิ้วคนเจ็บเข้ามา[อชิตะ] ตามมาด้วยเด็กปีสองที่เลือดเปื้อนตัวไม่แพ้กัน[โฮโอ] ก่อนจะเป็นเด็กปีหนึ่งอีกสามคน ชายหนึ่งหญิงสอง[ทาอิจิ อายาเมะ ฮิคาริ] ปิดขบวนด้วยเด็กสาวปีสองตัวเล็กที่ตกใจเลือดจนเป็นลมต้องแบกไปนอนเตียงอีกคน[พี่รหัสของอชิตะ]

ที่หน้าของคนเจ็บมีรอยรองเท้า ยังไงก็เป็นการทำร้ายกันชัดๆ ถึงเขาจะไม่ใช่พวกขี้ฟ้อง แต่เลือดท่วมแบบนั้นยังไงก็คงต้องรายงานประธานนักเรียนแต่ดูๆแล้วไม่น่าใช่การรุมทำร้าย เพื่อไม่ให้มีคนติดร่างแหริวอิจิจึงจำเป็นต้องเค้นคำตอบ ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไรนักเมื่อเด็กสาวผมสีดำเจ้าของดวงตาสีแดงประหลาดยกแขนขึ้น......แล้วชี้ไปทีคนบาดเจ็บที่นอนอยู่บนเตียง

“เธอกำลังจะบอกว่าหมอนั่นถอดรองเท้าออกมาตบหน้าตัวเองจนเลือดท่วม”ริวอิจิเลิกคิ้วแล้วยกขาขึ้นไขว่ห้าง ไม่รู้ว่าทำไมเด็กสาวผมฟ้าถึงได้มีท่าทีลุกลี้ลุกลนเหลือเกิน หรือว่าจะเป็นเธอ...เพราะรอยรองเท้าก็ไม่ได้ใหญ่และคล้ายรองเท้าผู้หญิงมากกว่า

“เธอใช่ไหม”ริวอิจิลุกขึ้นเดินไปประชิดตัวรุ่นน้องแล้วจับไหล่อีกฝ่าย ย่อตัวลงให้สายตาประสานกัน เป็นการจับผิดว่าจะโกหกหรือไม่โดยดูการเคลื่อนไหวของตาดำ แต่แทนที่เด็กสาวจะตอบสิ่งที่เขาได้รับกลับมาคือของเหลวเหนียวสีแดง......

ยะสึระกิ อชิตะเลือดกำเดาพุ่งใส่หน้าไอ ริวอิจิเข้าเต็มๆ

...................................................................................................................
 
TBC. อาจจะมึนๆตัวละครต้องขอโทษด้วยค่าา

Comment

Comment:

Tweet